Wie kopen de Praatstenen?

Een ruime week na de introductie van de Praatstenen, is de helft van onze voorraad al de deur uit. Waar gingen ze naar toe? Het antwoord op die vraag is tevens het antwoord op de vraag waar er over afscheid, verlies en het levenseinde gesproken wordt.

Laat ik maar eerlijk zeggen dat ik een compleet foutieve verwachting blijk te hebben gehad over de vraag wie er vooral belangstelling voor onze Praatstenen zou hebben. Ik dacht aan verpleegkundigen, verzorgenden en activiteitenbegeleiders die in verpleeg- of verzorgingshuizen werkten. Maar nee, zij zijn veruit in de minderheid. Waar gingen de Praatstenen vooralsnog wél naar toe?
– Rouwtherapeuten en – begeleiders
– Coaches
– Onderwijzend personeel op lagere scholen
– Ritueelbegeleiders
– Uitvaartondernemers
– Consulenten palliatieve zorg
– Hospicecoördinatoren
– Geestelijk verzorgers
– Verpleegkundigen in de thuiszorg
– Kerkgenootschappen
– Afdelingen van ouderenbonden

Wij zijn erg blij met die brede belangstelling. Op die brede belangstelling hadden we alleen maar durven hópen. Het is nog te vroeg om hier allerlei conclusies aan te verbinden, maar het maakt wel duidelijk dat ‘het gesprek’ over afscheid, verlies en het levenseinde niet voorbehouden is aan de gezondheidszorg. Ook (en misschien wel: vooral) op andere terreinen van de maatschappij – in coaching, in het onderwijs, rondom uitvaartverzorging – vindt dit plaats.

Het eerste kritiekpunt op de Praatstenen is inmiddels ook genoteerd. Gelukkig niet over de dobbelstenen, de speelinstructies of over het ontwerp van de verpakking, maar wel over de kwaliteit van de verpakking: als het deksel te stevig op het doosje wordt gedrukt, gaat het deksel er weer lastig vanaf. Dat is inderdaad het geval. Bij een regelmatig gebruik neemt dit probleem overigens af. In het begin is het verstandig het deksel niet te diep over het doosje te drukken.